ik ben verhuisd… alweer.
Naar
www.thesmilingkid.blogspot.com

Altijd als ik klaar ben met school / een lange vakantie heb, wil ik iets ‘groots’ doen.
Een webwinkel starten (gedaan),
een tijdschrift starten (gedaan, ik was 10),
een boek schrijven (half gedaan, ik was nog steeds 10. Ik had al 30 A4′tjes en het ging absoluut nergens over, tot ik het per ongeluk wiste),
kunstig doen (geprobeerd maar nooit geslaagd),
sieraden maken (gedaan),
leren programmeren (gedaan, best redelijk goed),
leren piano spelen (gedaan, maar na een jaar ben ik al niet zo enthousiast meer),
enzovoorts.

En nu weer.

Maar ik kan niks bedenken.
WAT TRIEST.

Ach jongens. Ik ben altijd weer verbaasd als iemand een reactie achterlaat: kwam er nog iemand op m’n blog dan?! Kennelijk… en dat waardeer ik zeer natuurlijk. Maar toch laat ik mijn blog telkens bijna doodbloeden, en dan reageert er weer iemand, en dan denk ik: ooh ik moet weer eens bloggen!

Wat een kutverhaal, als ik niet oplet ga ik zomaar onzinverhalen ophangen (en je weet: dat doe ik nxf3xf3it).
Anyway, de statistieken van weblog.nl zijn er lang geleden al mee opgehouden, dus hoeveel mensen er uberhaupt nog komen is me niet helemaal duidelijk. Maar voor alleen die komen: thanks!
Ik heb net mijn eindexamens achter de rug, en nu heb ik een periode van niksdoen voor de boeg, dus waarschijnlijk sla ik fanatiek aan het bloggen. Maar misschien op een andere account.
Jullie horen het wel!

Ik heb een beetje een geldprobleem. Ik ga over een paar maanden al (!!) op wereldreis. Waarheen? Naar de wereld dus, een beetje van alles. Maarrr dat kost best een beetje boel geld. En ik heb niet eens een beetje geld. Dus ik moet gaan wxe9rken… ieuw. Nee grapje. Ik ben niet echt zo verwend, maar ik heb twee keer een ‘echt’ baantje gehad, folderen en bij de bibliotheek, die waren niet zo’n succes.

Dat folderen was echt afschuwelijk. Ik deed het samen met een vriendin, wat niet alleen het karige loon delen betekend maar wel dubbel zoveel plezier. Het was, uh, heel… speciaal. De eerste keer waren we drie keer verdwaald, raakte mijn fietsband lek en moesten we zo nodig naar de wc dat we tegelijk in de sneeuw hebben wildgeplast. Daarnaast hadden we een hardnekkige discussie over wie nou de grootste kont had (‘Die van jou valt nog wel mee, maar kijk eens naar die van mij! En die BOVENBENEN’ etc.). We hebben zeven weken gefolderd, waarvan na de afmelding er vier verplicht waren.

De bieb, dat was eigenlijk best leuk. Ik had alleen het verkeerde seizoen gekozen, waarmee ik eigenlijk bedoel dat het zo ontzettend pokkenwarm was in dat verdomde gebouw zonder airco dat niemand het echt uithield. Gelukkig heb ik wel wat trucs geleerd als ik nog eens in de Sahara terecht kom: geen koud water drinken maar warm of lauw, want anders word je misselijk. En ja, dat vertelden ze pas na ik mijn glaasje ophad.

Ik pas nu op een paar vaste dagen op, bij mijn hele lieve buurkindjes. Dat is nu mijn enige bron van inkomsten, plus wat zakgeld, maar ik moet een xe9cht baantje zoeken. Werken jullie, en zo ja, wat doen jullie dan? Wat verdient het? Geef me tips!

  Weet je waar ik nou zo kwaad van kan worden… het leukste item van de H&M online shop is nergens te vinden…

  Die schoenen zijn toch om helemaal wild van te worden…? Of ben ik de enige hier? Maar ik heb mezelf na het vijfde pakketje in een reeks beloofd niet meer in online te shoppen, want ik blijf aan de gang. Er is altijd wel iets niet mooi genoeg of ‘t zit niet goed, vervolgens stuur je het terug en ondertussen koop je er nog wat bij, etc. etc.
  Bovendien is mijn kledingkast de laatste tijd nogal aan de uitpuilende kant – natuurlijk niet mijn eigen schuld maar die van mijn mam die mijn zorgvuldig overdachte systeem totaal negeert. Met wat passen en meten past alles er heus wel in, hoor, maar dan moet je het niet zomaar klakkeloos op een stapel leggen!
  Hoewel, ik moet wel een deel van de schuld op me leggen; aan sommige jurkjes hangt het kaartje nog…

raar maar waar: ik kwam er laatst achter dat er alsnog een paar mensen dagelijks naar mijn site kwamen! Terwijl ik al die tijd lekker zat te luieren. Maar dat moet maar eens afgelopen zijn – met dat geluier dan.
Bij deze herroep ik mijn blog in leven en mag hij(/zij?) nog lang gelukkig zijn.

Of dit nog steeds een fashionblog is, wat het overigens eerst ook maar half was, valt te betwijfelen. Ik zit nu in m’n examenjaar en vertrek daarna de wijde wereld in en daarna ga ik aan de studie, dus of ik nog tijd/zin heb om te leuteren of jurkjes zus en topjes zo… ik weet het niet. (Maar goed, dat zeg ik nu. Wie een beetje lang meeleest weet nu wel dat ik mezelf altijd contradictioneer). Oh, en let nog niet op de lay-out. Die moet nog nieuw en toffig enzo worden.

Nou, ik ben dus terug. Vertel het aan iedereen op je linklijst, je oma’s, opa’s, stiefvaders, peettantes, neven, nichten etc.

Ah… it’s good to be back!